در «بيداري روياها» با سه مدل بازيگري مواجهه هستيم كه جنس و نوع بازي آنها با ديگران فرق داشته و قابل تحليل است."امين حيايي" به دليل بازي متفاوتش، "هنگامه قاضياني" به خاطر بازي مشابهش و "حميد فرخ نژاد" به دليل حضور متفاوتش.

بيهوده نيست كه مي گويند بازيگري، ويترين سينماست نه صرفا از حيث جذابيت هاي بيروني و تبليغاتي و مثلا شهرت و محبوبيتي كه در ذات آن نهفته است بلكه از منظر دراماتيك . بازيگران ، قابليت ها و جذابيت يك اثر سينمايي را تضمين مي كنند و علاوه بر جذب مخاطب به واسطه موقعيت حرفه اي خود مي توانند در پيشبرد قصه و روايت جذاب داستان نقش كليدي داشته باشند. اين قاعده، واقعيت مخالف خود را نيز خلق مي كند و مي تواند به ضد خود هم تبديل شود. بدين معني كه بازي هاي بد يا بازيگران غير حرفه اي و كارنابلد مي تواند يك فيلمنامه يا كارگرداني خوب را خنثي سازند و موجب افت آن شوند. همانطوري كه بازي هاي خوب و بازيگران توانا گاهي يك تنه يك فيلم را از ورشكستگي يا شكست مطلق نجات مي دهند و به آن اثر و مولفش اعتبار مي بخشند. بيداري روياها جداي از قصه و فيلمنامه و كارگرداني از حيث بازيگري اثري قابل تامل است كه در اين يادداشت قصد داريم به تبيين و تشريح آن بپردازيم بدون اينكه اين رويكرد به معناي نفي امتيازات فيلمنامه يا كارگرداني اثر باشد. در بيداري روياها با سه مدل بازيگري مواجهه هستيم كه جنس و نوع بازي آنها با ديگران فرق داشته و قابل تحليل است."امين حيايي" به دليل بازي متفاوتش، "هنگامه قاضياني" به خاطر بازي مشابهش و "حميد فرخ نژاد" به دليل حضور متفاوتش در اين فيلم موضوع بحث ما هستند.دوستان عزیز لطفا به این قسمت که با دو عکس امین حیایی و رنگ دیگه مشخص شده توجه ویژه ای مبسوط فرمایید: امين حيايي ، غالبا به عنوان بازيگري كميك و طنز در بين مردم شناخته مي شود و چه بسا بسياري از مخاطبان دقيقا به همين دليل و توانايي ويژه او در نقش هاي كمدي به تماشاي فيلم هايي مي روند كه او بازي كرده است.اگر به حجم كارهايي كه حيايي در آن حضور داشته به ويژه در يك دهه اخير توجه كنيد متوجه خواهيد شد كه تعداد فيلم هاي طنز او در كارنامه حرفه ايش بيش از ژانرهاي ديگر است. او جزء بازيگران ستاره و جواني است كه در سينماي بعد از انقلاب پول زيادي را وارد چرخه صنعت سينما كرده و در كنار "محمد رضا گلزار" يكي از پول ساز ترين بازيگران در حال حاضر سينماي ايران است.هرچند تفاوت بازي او با گلزاز قابل مقايسه نيست. به عنوان مثال بازي اين دو سوپراستار را در" كما" با هم مقايسه كنيد تا توانايي و قابليت هاي حيايي را نسبت به گلزار اندازه بگيرد. وقتي عكس حيايي بر سردر سينما يا پوسترهاي تبليغاتي فيلمي حك مي شود بسياري از مخاطبان براساس سابقه ذهني اي كه از بازي او در سينماي كمدي دارند براي خريدن بليط فيلم دست به جيب مي شوند و درست به همين دليل است كه اين مخاطبان وقتي به تماشاي بيداري روياها مي نشينند غافلگير شده و تمام ذهنيت آنان از بازي اين بازيگر به هم مي ريزد . البته اين لزوما به اين معنا نيست كه توي ذوقشان مي خورد يا حيايي از پس نقش بر نيامده كه اتفاقا او در اين فيلم ثابت كرد كه يك بازيگر شش دانگ و حرفه اي است كه به اندازه اي كه مي تواند مردم را بخنداند توانايي گرياندن آنها را نيز دارد. حيايي كه در اين فيلم نقش بردار يك مفقود الاثر را بازي مي كند حتي يك لبخند هم در كل فيلم نمي زند و شخصيت يك انسان تلخ و شكست خورده را به زيبايي تمام بازنمايي كرده و به تصوير مي كشد. اگر شما فيلم شب ساخته رسول صدر عاملي را ديده باشيد از تماشاي اين نقش تعجب نخواهيد كرد چرا كه در آنجا نيز حيايي نقشي جدي و غير كميك را بازي كرده و به خوبي از پس آن برآمده است . جالبتر اينكه او به دليل بازي در آن نقش موفق به دريافت سيمرغ بلورين جشنواره فجر مي شود و به خاطر بازي در بيداري روياها نيز نامزد دريافت سيمرغ! در واقع او به دليل بازي در دو نقش جدي و تلخ كه نسبت به كارهاي طنزش بسيار اندك است مورد توجه و تقدير قرار مي گيرد.خود حيايي نيز در اين رابطه به تاثير مثبت حضورش در نقش سرباز فيلم شب درموفقيتش در بيداري روياها تاكيد مي كند و آن تجربه را مقدمه و موثر بر ايفاي اين نقش مي داند . پيش از اين بازي متفاوت "عليرضا خمسه" را كه يك كمدين معروف است در "بيست" كاهاني ديده بوديم كه كمتر كسي باور مي كرد او بتواند از ايفاي چنين نقش تلخي بر بيايد.اينگونه فيلم ها در كارنامه بازيگراني از جنس خمسه و حيايي، نقطه عطفي محسوب مي شوند كه گاه سرنوشت حرفه اي بازيگر را تغيير مي دهند. به عنوان مثال به جنس و سطح بازي هاي امير جعفري در مجموعه كارهايي حسن فتحي توجه كنيد تا تاثير يك كارگردان را در تغيير مسير حرفه اي يك بازيگر دريابيد.

از آن طرف و در مقابل امين حيايي ، هنگامه قاضياني را داريم كه قدرت و توانايي بازيگريش را در "به همين سادگي" ميركريمي به رخ كشيده بود و البته با گرفتن سيمرغ بهترين بازيگر زن مزد خود را دريافت كرد. وي هرچند بازي ضعيفي در "بيداري روياها" از خود نشان نمي دهد اما جنس بازي و شمايل شخصيتي كه به تصوير مي كشد با طاهره به همين سادگي شباهت زيادي دارد و گويي در شمايل همان كاراكتر صورت بندي مي شود. نوع چادر به سر كردن و حجب و حجابي كه در "بيداري روياها" مي بينيم شخصيت وي را به همان نقش قبلي نزديك كرده و سكوت و متانت و وقار طاهره در اين كاراكتر هم بازآفريني شده است.بديهي است برخي از اين خصلتها برساخته ضرورت و مقتضيات نقش است اما كاش هنگامه قاضياني با قبول نقشي متفاوت تر در فيلمي ديگر،تصوير ذهني مخاطب از بازي قبلي خود را مي شكست و قابليت هاي خود را در ايفاي نقشي متفاوت تر به نمايش مي گذاشت. او در بيداري روياها دقيقا برخلاف مسير حيايي حركت كرد و اگر به اين مسير تداوم ببخشد در گيشه نقش طاهره درجا خواهد زد و ايزوله خواهد شد.
نفر سوم اين مثلث،"حميد فرخ نژاد" است كه نه نقشي متفاوت كه حضوري متفاوت در "بيداري روياها" دارد.حضوري كوتاه و در سايه كه شايد مخاطب تصوير او را پس از تماشاي فيلم به ياد نياورد.برخلاف پوسترها و بيلبوردهاي تبليغاتي كه نام و تصوير او را برجسته كرده اند نقش او در اين فيلم چندان پررنگ و برجسته نيست و گويا كارگردان خواسته است تا از اعتبار حرفه اي او بر اعتبار فيلمش بيافزايد و با بهره گيري تبليغاتي مخاطبان بيشتري را به تماشاي فيلم بنشاند! دقيقا اتفاقي كه در مورد هديه تهراني در دوئل احمد رضا درويش پيش آمد. البته اين يك تمهيد تجاري در صنعت سينماست كه درباره كاركرد يا پيامدهاي سوء آن مي تواند به شكل مفصل و مستقل سخن گفت. اما عجالتا جاي اين سوال باقي است كه آيا حضوري اينگونه در فيلم سينمايي اعتبار بازيگر را زير سوال نمي برد يا به ايجاد حس فريب خوردگي در مخاطب دامن نمي زند؟ فرخ نژاد در "شكلات داغ" نيز مشابه اين حضور را تجربه كرده بود.به هرحال جنس،نوع و سطح بازي اين سه بازيگر توانايي سينماي ايران در بيداري روياها قابل تامل است و اين رويكردهاي سه گانه، در عين تفاوت يك حقيقت واحد را بازنمايي مي كنند و آن جايگاه و منزلت بازيگري در ساختار دراماتيكي يك اثر سينمايي است و اينكه چقدر بازيگران مي توانند به ستايش يا نكوهش يك فيلم، كمك كنند.